Iedereen heeft recht op onderdak
Je kan er niet omheen. Of je nu wandelt langs de winkel etalages op de Meir of een terrasje doet op de groenplaats, je zult ongetwijfeld wel enkele daklozen hebben opgemerkt of blootvoets zien dolen door onze straten. Vorige maand werden twee levenloze lichamen gevonden in de fietsenstalling van het Astridplein. Ieder jaar opnieuw sterven mensen zonder thuis op straat, hoelang gaan we dit nog normaal vinden?
Bij het aantreden van de kou worden daklozen zichtbaarder in het straatbeeld doordat ze minder opgaan in het dagelijkse leven. Hoewel er volgens CAW Antwerpen voldoende plaatsen vrij zijn in de nachtopvang voor mensen met papieren, kunnen mensen zonder papieren er niet terecht. Het piloot project ‘Victor5+’ opende op 28 november haar deuren, drie dagen vroeger dan voorzien. De winteropvang van de stad waar mensen zonder papieren terecht kunnen opende haar deuren een week voorheen. Volgens sommigen zou een vervroegde opening van ‘Victor5+’ de twee slachtoffers vermeden kunnen hebben. Naast de opvangcentra en bedeelpunten voor kleding en voedsel zijn er heel wat vrijwilligers op de been om dak-en thuislozen te begeleiden.
Artikel 23
Iedereen heeft volgens onze grondwet recht op onderdak. Zo luid in artikel 23 “Ieder heeft het recht een menswaardig leven te leiden.” Hieronder valt onder meer het recht op een behoorlijke huisvesting. Door een stijging van 6,7 procent op jaarbasis op de huismarkt, blijft er een groot te kort aan betaalbare woningen. Hierdoor vergroot de armoede kloof en belanden vele gezinnen in een vicieuze cirkel. Wie in een ongezonde leefomgeving woont wordt vaker ziek, het gevolg hiervan is een eventueel ontslag waardoor de inkomsten verminderen en een woning betalen onhaalbaar wordt en vaak op straat terecht komt. Artikel 23 is een belangrijk onderdeel in de strijd tegen armoede, maar naast een geschreven tekst zijn er structurele oplossingen nodig
De cijfers van vorig jaar laten een koude rilling achter, in Antwerpen alleen al overleden 48 daklozen op straat. Dak-en thuis lozen sterven niet meer of minder in de winter als in de zomer, dat idee moeten we achterwegen laten, de meest voorkomende doodsoorzaken zijn; ziektes, overdosis (na lange periode clean, of zelfdoding) ook Covid heeft een groot gevolg gehad voor dak-en thuisloze. Daarnaast overlijden ze vaak voor hun vijftigste doordat hun lichaam op is door de barre leefomstandigheden. De stad en politiek in het algemeen zou voor enkele structurele oplossingen moeten zorgen waaronder; kortere wachtlijsten voor sociale huisvesting, een uitbreiding van het aanbod van huisvestingsoplossingen en eventueel gepersonaliseerde begeleiding van dakloze personen.
12 December 20213:28 / 5:32